Schatten op de rommelmarkt

Rommelmarkten afstruinen... al altijd een heerlijk tijdverdrijf gevonden, sommige jaren doe ik er een heleboel, andere jaren geen. Met een verhuis voor de boeg kriebelt dat echter altijd destemeer.

Vorige week nog stonden we na een grondig opruimactie in kasten, zolder en tuinhok, zelf op eentje.

8 langwerpige curverkratten vol kinderkleding van 6 jaar ver waar ik emotioneel maar geen afstand kon van doen sleepte ik mee en dat ging als een trein, maar heb er nog steeds 5 (kratten dus te verstaan) over.

Ook daar deden we een paar koopjes voor onszelf, maar 2 weken daarvoor vond ik toch een paar speciallekes die ik hier nog wou delen, samen met die van vandaag.

Zo'n oldfashion naaidoos, een heerlijk stuk is dat toch! Als ik er al eens eentje tegen het lijf liep in de kringloopwinkel liet ik hem echter altijd staan wegens het prijskaartje van 35-45 euro, wat ik toch beetje duur vond. En dat was goed, zo bleek, want de adoptie van deze op de rommelmarkt kostte me welgeteld 1 euro! Onvoorstelbaar juichte ik stil vanbinnen!

Er zijn wel wat verfspatjes of zo op aan de bovenkant, dus ze verdient nog eens een opfrisbeurt, maar dat zal voor na de verhuis zijn denk ik, in één ruk door met de lange lijst andere schilderwerken!

Hopelijk heb ik dan niet teveel last van uitstelgedrag.

En deze: de print alleen al trok me als een magneet!

En cupido schoot haar pijl toen ik haar opende: het bleek een oude cassettebandjes-doos te zijn. Wat een nostalgie!

Met het plastiek steuntje voor de cassettes ben ik niet zoveel, maar dat kan er zo uitgenomen worden. (ooit gooide ik het restant van mijn collectie weg... een mens doet al eens stomme dingen en dit is er eentje van).

Maar hoedanook, ben gek op dit valiesje wat me slechts 2 euro armer maakte. Waarvoor het zal dienen is nog niet duidelijk, maar allicht krijgt het een opbergfunctie in de freubelkast.

Deze  drie retro LP-bakken konden we op de kop tikken voor 5 euro. Vorige week nog kwam ik precies dezelfde tegen op een online tweedhandssite, waar ze aan 10 euro per stuk gingen!

Hubbie heeft op zolder een hoop LP's staan die een belangrijk stuk uit zijn verleden symboliseren en dus een grote emotionele waarde hebben. Zonde dat die gewoon in dozen zitten eigenlijk. De meest bijzondere LP-hoezen kregen hier echter een plekje in onze bureau annex muziekstudio.

En ja, we houden van oranje dus ook deze blonk in onze ogen: een echte oude weegschaal van Stube in perfecte staat voor, je gelooft het nooit, 3 euro!

En eentje die tot 12kg kan, maar ook nauwkeurig weegt om te bakken. Het gammele plastiek ding dat we tot nu toe gebruikten was vaak onnauwkeurig!
Nog een stel leukerds voor in een hippe keuken: deze 3 vintage scheppers kregen we samen voor 1 euro!

En ook een superkoopje: een paar nieuw uitziende Campers voor 2 euro!

En ze pasten perfect... echt niet om te laten liggen, want ik heb maar één paar leuke platte schoenen en die hebben hun beste tijd gehad.

Omwille van dagelijkse drama's van verdwenen sleutels hier in huis vond manlief al een tijdje dat we een sleutelkastje moeten nemen. Of het zal helpen weet ik niet, maar deze deed in elk geval precies aan onze verwachtingen!

Het is een zwaar en heel oud scheerkastje eigenlijk. De dame van wie we het kochten zei dat het van haar opa was toen hij jong was, zo'n 90 jaar geleden. En we kregen het voor 10 euro.
Het duurste stuk van de dag, maar het is het toch echt wel waard!

Alles hierboven samen dus voor 24 euro. Hoe geslaagd kan een rommelmarkt zijn?!
Niet alles wat we tijdens deze drie rommelmarkten verzamelden staat hier nu beschreven, maar laat ons zeggen dat dit mijn favorieten zijn.

Ondertussen druk in de weer met de voorbereiding van de verhuis en de chaotische zomerplanning onder controle krijgen. En al dat bijkopen helpt natuurlijk niet echt wat inpakken betreft, maar gelukkig gingen er ondertussen ook verschillende stukken hier de deur uit!

Ruilen is in

In het begin van de dag tegen een filmpje als dit aanlopen, raakt en beklijft een mens.

De puurheid van een kind, zo warm, diep, intens en mooi.

Een pure visie.

Vrij van beïnvloeding van de wereld buitenaf.

Gewoon heerlijk!

Dit jaar zijn we zelf met het hele gezin lid geworden van LETS Vlaanderen. (jaja, één van mijn hier genoemde goede voornemens: check!) LETS staat voor Local Exchange and Trading System. Een heel inspirerende organisatie, niet alleen omwille van deze tijd van crisis, maar ook vanuit overtuiging, normen en waarden is dit een enorm sterk groeiende organisatie.

Ook in een reportage van Koppen kwamen laatst verschillende ruil-economieën aan bod.

Ruilen is niet alleen in, het is meer dan dat: het is een noodzaak voor een betere toekomst!

Volkskost met pit: goedkoop, voedzaam en lekker!

Het is de moment voor kool: voor 0,45 euro kocht ik een halve witte kool in de supermarkt!

De helft daarvan (dus 1/4 kool) werd geraspt, samen met een appeltje.

Hubbie is een goochelaar met smaken en kruiden en voegde er mayonaise, mosterd, peper, zout en een flinke laag curry aan toe alsook een theelepel vloeibare honing.

Voor de vegan-versie neem je gewoon veganaise in plaats van mayonaise en vervang je de honing door agave- of ahornsiroop. Alle ingrediënten naar smaak, ventje-lief kent geen 'hoeveelheden', 'k wou dat ik zelf die naturelle creativiteit met smaken had!
Love it als hij kookt!

Het resultaat was heel lekker fris; beetje zoet en het pit van de curry zijn een fantastische combinatie... hij mag dat nog doen. Met de andere helft die nog over is bijvoorbeeld :)

Deze hoeveelheid was teveel voor ons 3, dus echt veel en voedzaam eten voor weinig geld!

Perfect te bewaren in de koelkast voor de volgende dag!
Ook heerlijk als sidedish bij de boterhamlunch!

Een vergelijkbaar snel en lekker recept van een vriendin M. die vorige week onverwachts mee aan tafel schoof en dit ter plekke verzon (hoe doen ze het toch?!) :
geraspte wortel, geraspte peer, gember en citroensap.
Wederom heerlijk!

Nieuwjaarsbrief aan 2011

Ja, velen doen het wel denk ik: terugblikken rond deze tijd. De voorbij week leek dromenland soms heel ver weg, gefilosofeer hield me wakker.

Voor mij het zoveelste erg bewogen jaar op een rij, maar een hoogscoorder wat turbulentie betreft of misschien is 'laagscoorder' een toepasselijker term.

2011, je bracht me vooral een hoop ellende, tegenslagen en ongeluk, problemen en schulden, verdriet en wanhoop, ...

1 maart 2011 was een doom day die ik nooit meer vergeet, maar het kon alleen maar beteren, dachten we... maanden rusteloosheid later kon ik 'het kan alleen maar beter worden' niet meer horen, want het werd namelijk alleen maar erger, zo bleek.

11 juni was daarentegen een topdag: het huwelijksbootje <3

Liefde en gezondheid was zowat het enige waar we ons aan konden rechthouden, maar heel goed beseffend dat dit veel meer waard is dan al de rest! De steun en toeverlaat tijdens dagen waar het, als de zon opkomt, toch donker blijft in je hoofd, onvoorwaardelijk geliefd worden, puur en oprecht, hand in hand...

Nu ik eens een paar weken ononderbroken helder kan denken, mijn kracht stilaan terug lijk te vinden en 'hoop' terug een beeld creëert in plaats van ergernis, komt het besef van wat 2011 me ook voor moois heeft gegeven.

Naast 'Remko's vrouw' te mogen worden, is het mooiste geschenk 'creativiteit' geweest. Ik heb iets gevonden in mezelf wat ik waarschijnlijk niet zou hebben ontdekt in mijn drukke, hectische, relatief zorgeloze leventje van voorheen.

Dit blog en de inhoud is daar een deeltje van. Creativiteit slaat niet alleen op het gefreubel, maar ook op consuminderen, upcycling, etc.

Dankzij werkgerelateerde beslissingen vond ik ruimte en rust om het diepste uit mezelf toe te laten, ook een erg duistere kant. De ruimte om 'bij schering en inslag' in te storten al dan niet aansluitend op het zoveelste slechte nieuws, is me zoveel waard geweest! De rust die mijn leven me daar ineens voor bood halverwege het jaar is iets wat achteraf gezien niet voor niets 'zo plots' gebeurde.

Ik kan me persoonlijk weinig voorstellen bij 'niet met de pakken blijven zitten, maar doorgaan!'. Dat wringt bij mij, laat me maar lekker crashen, dat is gewoon een ander woord voor rouw en verwerking, daarna komt het wel goed en dat gebeurt dan puur, eerlijk en echt! De schone schijn van 'ik hou me sterk' is niet (meer?) aan mij besteed.

Ik weet dat ik mijn hele leven lang als 'een sterke madam' werd gezien, terwijl in werkelijkheid 'meneertje optimisme' de voorbij jaren langzaam maar zeker onder nagel van mijn kleine teen is gekropen. Soms heb ik dat optimisme en die kracht erg gemist het voorbije jaar en kon ik kwaad worden op 'mijn nieuwe zelf', maar het is wat het is en het was een openbaring op vlak van zelfkennis.

'Life is about changing lanes' las ik deze week ergens.

Maanden lang al kijk ik uit naar 1 januari 2012. mentaal slaat het nergens op, emotioneel echter put ik er symbolisch enorm veel kracht uit: een nieuw jaar, een nieuw begin!

Dat nog vele gebeurtenissen van 2011 hun stempel zullen drukken in 2012 valt niet te ontlopen, maar toch voelt het als 'een nieuwe start', dus kom maar op 2012... end of times of niet, I love you already!

En verder wil ik het niet over 'goede voornemens' hebben, maar over dingen die ik gewoon graag wil doen. Ben niet meteen van plan te stoppen met roken en terug sporten zou goed voor me zijn, maar staat elk jaar op het lijstje, dus weinig woorden waard ;)

Maar toch een paar puntjes die het voorbije jaar mijn leven binnen slopen en echt de moeite waard om iets meer mee te doen:

- Ons gezin is al jaren vegetarisch, maar vaak eten we ook vegan. Niet alleen omdat dat gewoon soms vanzelf gebeurt, maar ook door de koemelk-allergie van mijn dochter. Koemelk is toch echt de grootste brok tussen vegetarisme en veganisme. In elk geval wil ik dit jaar standaard een wekelijkse volledige vegan-dag inlassen voor mezelf (manlief krijg ik, vrees ik, niet zo ver ... cheese-addict!). Niet speciaal op een vaste dag zoals de 'donderdag veggiedag', maar gewoon 'een dag per week'. Ik vermoed dat ik er zal achter komen dat ik dat al deed (automatisch), als dat zo is gaan we naar 2 dagen. Het verder uitdiepen van vegan cooking mag echt een part of 2012 worden, boeiende uitdaging waar ik ook in 2011 al mee bezig was.

- Verder wil ik mijn creativiteit minstens evenveel ruimte geven als de tweede helft van 2011. Vooral het werken met tweedehandsmateriaal werd snel een evidentie en dat wil ik verder uitbouwen. Mijn donkere kant hield me in 2011 vaak hangend in de zetel, honderden ideeën verzamelend via Pinterest, maar zo komt er te vaak niets van natuurlijk. Een wekelijkse DIY zou mooi zijn, het geeft me namelijk een enorme rust en ontspanning, een leeg hoofd en een regelmatige duik in freubelland is gewoon goed voor mezelf!

- Consuminderen werd in 2011 door omstandigheden een verplichting, ik kon namelijk niet anders. (zware gevolgen van een faillissement) Dat is al enkele jaren zo (door andere omstandigheden dan weer), maar in 2011 voelde het soms zelfs 'als met het mes op de keel'. Gezien het me ook creativiteit heeft bijgebracht is het dus niet alleen een gegeven van 'frustratie en moedeloosheid' geweest. Wat ik wil meedragen in 2012 is om minder in grote ketens te kopen. Kleinschalig en lokaal, duurzaam en verantwoord, daar meer in investeren. Met de beperkte financiën is dit echter niet realistisch, maar het meenemen, daar waar mogelijk, is een eerste stap. Eindelijk lid worden van het fantastische initiatief Lets is in elk geval een must!

- Verder wil ik ook in 2012 vooral mijn hart volgen, iets waar ik al jaren in groei, maar het is zo belangrijk dat het ook deze keer terug een vermelding moet krijgen. Maatschappelijke normen en waarden loslaten en je eigen kader en wereld creëren vanuit je ware zelf is het puurste wat is!

The most beautiful people are those who don't fit into boxes!

Bron: inspiration beyond reason

En ja, het is part of me: to do-lijstjes (puur praktisch dan), dus hier eentje voor 2012:

- De website van prinses updaten, ik loop namelijk 3 jaar achter! *shame on me!*

- Een foto-album maken van onze huwelijksdag, liefst nog voordat we een jaar getrouwd zijn *ahum*

- Met de 10 kratten baby- en kinderkleding op een (of twee) tweedehansbeurs(/zen) staan en daarna de overschot wegdoen (één doos met 'specials' mag ik houden toch?!), ik heb namelijk in die 6 jaar moederschap zelfs nog geen paar kousjes weg gedaan, ik kan er maar geen afstand van doen, zelfs weg schenken aan bekenden is emotioneel nog een drempel te ver, het bleef altijd maar bij uitlenen...

Ik? Emotioneel? Hoezo?! :s

En tegelijk, paradoxaal genoeg, vond ik deze blogpost zo mooi, puur en inspirerend: Saying goodbye to my Life List.

Ook een mooie insteek om mee te nemen deze eerste dag van het nieuwe jaar!